ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΟΧΙ ΕΚΘΕΜΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Κουέτσουα Κουλτούρα, Ίντι Ράιμι και οι Λαϊκές Παραδόσεις του Κούσκο
Ο ανδικός λαϊκός χορός εντάσσεται σε μια ζωντανή κουλτούρα των Κέτσουα και σε ένα εορταστικό ημερολόγιο — μεταξύ αυτών και το Ίντι Ράιμι — που προϋπάρχει και συνεχίζεται πολύ πέρα από οποιαδήποτε τουριστική παράσταση.
Δες ημερομηνίες για το Φολκλόρ Σόου στο Κούσκο στο GetYourGuide ↗Μια ζωντανή κουλτούρα, όχι μια ιστορική αναπαράσταση
Αξίζει να το πούμε ξεκάθαρα από την αρχή: η κουλτούρα των Κέτσουα και των Άνδεων στην περιοχή του Κούσκο είναι μια ζωντανή, σύγχρονη κουλτούρα, όχι ένα διατηρημένο απολίθωμα που παρουσιάζεται αποκλειστικά για τους επισκέπτες που περνούν από εκεί. Οι χοροί, η μουσική και τα φεστιβάλ από τα οποία αντλεί ένα λαϊκό σόου ασκούνται όλο τον χρόνο από τις κοινότητες της περιοχής του Κούσκο στους δικούς τους εορτασμούς και στην καθημερινή τους ζωή, εντελώς ανεξάρτητα από τον τουρισμό. Ένα δείπνο-θέαμα αποτελεί ένα συμπυκνωμένο, εμπορικό παράθυρο σε μια διαρκή παράδοση — το να το αντιμετωπίσει κανείς ως μια ευγενική, χρήσιμη εισαγωγή και όχι ως τη συνολική εικόνα, και να δείξει περιέργεια για το από πού προέρχεται πραγματικά κάθε στοιχείο, είναι ο σωστός τρόπος να προσεγγίσει κανείς ένα τέτοιο βράδυ.
Inti Raymi — η Γιορτή του Ήλιου
Η Ίντι Ράιμι, η γιορτή των Ίνκας προς τιμήν του θεού του ήλιου Ίντι, είναι ο πιο γνωστός ετήσιος εορτασμός του Κούσκο, που λαμβάνει χώρα κάθε 24 Ιουνίου με μια πομπή που ξεκινά από τον ναό Κορικάντσα, διασχίζει την Πλάσα δε Άρμας και φτάνει μέχρι το αρχαιολογικό σύμπλεγμα Σακσαϊουαμάν, πάνω από την πόλη. Η σύγχρονη εκδοχή αναβίωσε το 1944 από τον συγγραφέα και ερευνητή του Κούσκο, Φαουστίνο Εσπινόσα Ναβάρο, μαζί με μια ομάδα τοπικών διανοουμένων και καλλιτεχνών, βασισμένη σε χρονικά της αποικιακής εποχής που περιέγραφαν την αρχική τελετή των Ίνκας. Ήταν μια συνειδητή πράξη αποκατάστασης της ιθαγενούς υπερηφάνειας και ορατότητας μετά από αιώνες καταπίεσης υπό την αποικιακή κυριαρχία, και παραμένει μία από τις μεγαλύτερες πολιτιστικές εκδηλώσεις των Άνδεων.
Κόρπους Κρίστι — όπου έχουν την καταγωγή τους αρκετοί λαϊκοί χοροί
Το φεστιβάλ Corpus Christi στο Κούσκο, που πραγματοποιείται κάθε Ιούνιο, συγκεντρώνει δεκαπέντε ομοιώματα αγίων που μεταφέρονται σε πομπή προς τον καθεδρικό ναό, συνοδευόμενα από διαφορετικά παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα, μεταξύ των οποίων και οι Qhapaq Qolla — ο χορός των εμπόρων του οροπεδίου που συναντάται συχνά σε εμπορικές φολκλορικές παραστάσεις. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό, μακροχρόνιο παράδειγμα του πώς οι καθολικές και οι ανδικές παραδόσεις συνυπάρχουν μέσα στο ίδιο εορταστικό ημερολόγιο, με προκολομβιανές μορφές χορού να εκτελούνται ως αναπόσπαστο μέρος μιας θρησκευτικής πομπής της αποικιακής εποχής, και όχι ως ξεχωριστές ή ανταγωνιστικές παραδόσεις. Πολλά από τα συγκροτήματα που εμφανίζονται στο Corpus Christi προέρχονται από τις ίδιες κοινότητες και φολκλορικούς συλλόγους που διατηρούν ζωντανό το ευρύτερο χορευτικό ρεπερτόριο του Κούσκο όλο τον χρόνο, πολύ πέρα από το ίδιο το φεστιβάλ.
Κληρονομιά των Ίνκας και ισπανική αποικιακή ιστορία, σε μια αρμονική σύνθεση και όχι ως ξεχωριστά κεφάλαια.
Όσα παρουσιάζει μια λαϊκή παράσταση — τα μουσικά όργανα, αρκετοί από τους χορούς, ακόμα και τα φεστιβάλ από τα οποία προέρχονται — αντικατοπτρίζουν αιώνες σύνθεσης μεταξύ της παράδοσης των Άνδεων από την εποχή των Ίνκας και της ισπανικής αποικιακής επιρροής, παρά το ότι ο ένας πολιτισμός αντικατέστησε απλώς τον άλλο. Το charango, φτιαγμένο πάνω σε ισπανικό σχέδιο έγχορδου οργάνου αλλά διαμορφωμένο από τα τοπικά υλικά, ή η πομπή ενός καθολικού αγίου συνοδευόμενη από προκολομβιανά χορευτικά συγκροτήματα, αποτελούν και τα δύο μικρά παραδείγματα αυτής της πολυεπίπεδης ιστορίας — και το να την αναγνωρίζεις προσθέτει πραγματικό, συγκεκριμένο πλαίσιο σε μια βραδιά λαϊκής παράστασης, αντί να την αντιμετωπίζεις ως γενικό «παραδοσιακό» θέαμα.
Πλησιάζοντας την κουλτούρα με τη σωστή οπτική
Ένας αξιοπρεπής τρόπος να απολαύσετε ένα ανδαλικό φολκλορικό θέαμα είναι να το αντιμετωπίσετε ως μια προσιτή αφετηρία και όχι ως πλήρη εικόνα — οι χοροί και η μουσική που θα δείτε αντλούνται από πραγματικά φεστιβάλ, πραγματικές κοινότητες και μια τεκμηριωμένη, ενεργά διατηρούμενη παράδοση, όχι από κάτι κατασκευασμένο αποκλειστικά για τον τουρισμό. Η περιέργεια για το ευρύτερο πλαίσιο — η προέλευση ενός φεστιβάλ, η τοπική καταγωγή ενός χορού, η ιστορία ενός οργάνου — τείνει να κάνει το βράδυ σας απείρως πιο ουσιαστικό από το να το αντιμετωπίσετε απλώς ως μουσικό χαλί κατά τη διάρκεια του δείπνου. Το να ρωτήσετε έναν ξεναγό ή το προσωπικό του χώρου μια συγκεκριμένη ερώτηση για έναν χορό που σας άρεσε συνήθως εκλαμβάνεται ως γνήσιο ενδιαφέρον, όχι ως ενόχληση.